• Volos+Pentax+146
  • 1
  • Financial Technology
  • financial-life
  • financial-planning-audit-reporting
  • Investment-Finance-Banking
  • Emirates NBD 1
  • services
  • Percentage population living on less than 1 dollar day 2007-2008
  • economics
  • 29
  • Education-Studying-Position

Κατεύθυνση: «Εφαρμοσμένη Οικονομική στην Τραπεζική και Χρηματοοικονομική»

Θέματα διεθνούς & ευρωπαϊκής πολιτικής

Υπέυθυνοι Μαθήματος:              Καθηγητής Ν. Κυριαζής,

                                                                                Επίκουρος Καθηγητής Θ. Μεταξάς 

 

Περιγραφή μαθήματος

Το μάθημα χωρίζεται σε δυο μεγάλες θεματικές ενότητες: α) Την Ευρωπαϊκή Οικονομία και β) την Διεθνή – Παγκόσμια Οικονομία. Ο διαχωρισμός αυτός πραγματοποιείται προκειμένου οι φοιτητές να ενταχθούν και να προσεγγίσουν τις διεθνείς οικονομικές εξελίξεις σε πρώτο σκέλος και στην συνέχεια να μελετήσουν πως τα φαινόμενα αυτά συνδέονται αλλά και επηρεάζονται από τις πρόσφατες οικονομικές και πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις στο γεωπολιτικό περιβάλλον της Ευρώπης, όπως αυτές διαμορφώνονται τα τελευταία 30 χρόνια. Οι θεματικές ενότητες των μαθημάτων θα εμπλουτίζονται ανάλογα με τις εξελίξεις που θα παρουσιάζονται

 

Εκπαιδευτικοί Στόχοι

Κεντρικός στόχος του μαθήματος αποτελεί η παρουσίαση και ανάλυση θεμάτων της σύγχρονης διεθνούς και ευρωπαϊκής οικονομίας όπως αυτά έχουν διαμορφωθεί και εξελιχθεί κυρίως το τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα. Ζητήματα που αφορούν στις Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις, στην μετάβαση από το Φορντικό μοντέλο ανάπτυξης στο Μετα-φορντικό, από την Παλαιά στην Νέα Οικονομία, στο Νέο Διεθνοποιημένο περιβάλλον αλλά και στις ριζικές αλλαγές στο περιβάλλον και τις δραστηριότητες των διεθνών επιχειρηματικών δράσεων, κυρίως σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης,   θα αποτελέσουν αντικείμενα προς διερεύνηση. Μέσα από τις ενότητες αυτές θα δοθεί η δυνατότητα στους φοιτητές και φοιτήτριες να κατανοήσουν τις διεθνείς εξελίξεις και τις επιδράσεις τους σε θεωρητική βάση ενώ παράλληλα θα ενασχοληθούν σε πρακτικό επίπεδο (μελέτες περιπτώσεων).

ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ

Α) Ευρωπαϊκό Επίπεδο

  1. Ευρωπαϊκή Ένωση και Διεθνές Περιβάλλον (ΕΕ και κοινή εξωτερική πολιτική, πολιτική ασφάλειας, ρόλος της ΕΕ σε διεθνές επίπεδο στη διεθνή σταθερότητα και ασφάλεια σε παγκόσμιο επίπεδο)
  2. Το ‘συνταγματικό μέλλον’ της ΕΕ (Πρότυπα και ανάλυση αυτών, ΕΕ και ο θεσμός της Ομοσπονδίας, όπως ΗΠΑ και Γερμανία)
  3. ΟΝΕ και διεθνές περιβάλλον (μελέτη σχέσεων και επιπτώσεων, νομισματικές σχέσεις, ανάλυση δυναμικής ευρωπαϊκών χωρών, ανάδειξη βασικών νομισματικών πολιτικών)
  4. Ενεργειακή πολιτική (σχέση της ΚΑΠ, ενέργειας και βιοκαυσίμων, η ΕΕ ενεργειακά ανεξάρτητη, ανάπτυξη διεθνών σχέσεων με εξαγωγικές χώρες ενέργειας, διεθνή ενεργειακά δίκτυα, πολιτικές και οικονομικές προεκτάσεις)
  5. Οι οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις σε ευρωπαϊκό χωρικό επίπεδο [Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και διεύρυνση, Ευρωπαϊκές χώρες, περιφέρειες και πόλεις ως επενδυτικοί προορισμοί]
  6. Κεντροανατολική Ευρώπη (Μακροοικονομικά και μικροοικονομικά μεγέθη – Μελέτη περίπτωσης: Τσεχία, Πολωνία), Νότια Ευρώπη (Μακροοικονομικά και μικροοικονομικά μεγέθη – Μελέτη περίπτωσης: Ιβηρική Χερσόνησος), Χώρες Βαλτικής (Μακροοικονομικά και μικροοικονομικά μεγέθη. Βαλκάνια  (Μακροοικονομικά και μικροοικονομικά μεγέθη

Β) Παγκόσμιο – Διεθνές Επίπεδο

  1. Διεθνείς οικονομικές εξελίξεις των τελευταίων 30 ετών (Παγκοσμιοποίηση και Διεθνοποίηση, Παλαιά και Νέα Οικονομία, Νέα Οικονομία: Γνώση και Πληροφορία, Φορντικό και Μετα-φορντικό μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, Άμεσες Ξένες Επενδύσεις και οικονομική ανάπτυξη, Αναδυόμενες διεθνείς αγορές, Χρηματοοικονομικές και εμπορικές ροές, θέματα ΠΟΕ
  2. Διεθνείς Νομισματικές Σχέσεις (Ισοτιμίες νομισμάτων, νομισματικές ζώνες, πλεονεκτήματα – μειονεκτήματα σταθερών και κυμαινόμενων ισοτιμιών, προσπάθεια δημιουργίας ενός διεθνούς νομισματικού συστήματος)
  3. Περιβάλλον και Παγκοσμιοποίηση (προστασία του περιβάλλοντος σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία)
  4. Ενέργεια (ενέργεια και πρώτες ύλες και η σχέση τους με τη διεθνή πολιτική. Ανάδειξη νέων πηγών ενέργειας σε διεθνές επίπεδο)
  5. Σχέση Οικονομίας και Γεωπολιτικής (οικονομία, ασφάλεια, σταθερότητα σε παγκόσμια επίπεδο. Ζητήματα πολιτικής και αντίστοιχες δράσεις)
  6. Εξελίξεις στο περιβάλλον των επιχειρήσεων (Διαφοροποίηση παραγωγικών διαδικασιών, Χωροθέτηση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, Αλλαγές στην οικονομική του χώρου, ο ρόλος των επιχειρήσεων στην οικονομική ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα επιχειρήσεων κ.α)
  7. Μελέτες περιπτώσεων – casestudies (Κίνα, Βραζιλία, Ινδία, Ινδονησία, Αίγυπτος, Μεξικό, Αφγανιστάν, Κένυα, Μαλαισία)

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΥ Ε, και ΚΑΥΚΑΛΑΣ Γ, (2000) ‘Ο Νέος Ευρωπαϊκός Χώρος: η διεύρυνση και η γεωγραφία της Ευρωπαϊκής ανάπτυξης’, εκδ. ΘΕΜΕΛΙΟ, Αθήνα

ΚΟΥΣΚΟΥΒΕΛΗΣ, Η ‘Διπλωματία και Στρατηγική της ΕΕ’, εκδ. Παπαζήσης

ΜΟΥΣΗΣ, Ν ‘Η ΕΕ με ή χωρίς Σύνταγμα’, εκδ. Παπαζήσης

NUGENT, N ‘Πολιτική και Διακυβέρνηση στην ΕΕ’, εκδ. Σαββάλας

ΣΤΕΦΑΝΟΥ, Κ ‘Ευρωπαική Ολοκλήρωση, τόμοι Α’Β’Γ’’, εκδ. Σάκκουλας

ΤΣΑΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ, Π ‘Ευρώ και Ευρωπαϊκή Πολιτική Ολοκλήρωση’, εκδ. Σταμούλης

AMIN A., και THRIFT N., (1994) ‘Globalisation, Institutions, and Regional Development in Europe’, Oxford University Press, Oxford

BATEY P., και FRIEDRICH P.(eds) (2000), ‘Regional Competition’ Springer-Verlag Berlin, Germany

ΒΕΝΝΕΤΤ, R και KREBS, G (1991) ‘Local Development Public-Private Partnerships Initiation in Britain and Germany’ Belhaven Press, London, NY

CAMAGNI, R, (1991) ‘Innovation Networks, Spatial Perspectives’, Belhaven, London

CASTELLS M., (1989) ‘The informational city’, Basil Blackwell, Oxford

DUFFY, H (1995) ‘Competitive Cities: Succeeding in the Global Economy’, E & FN Spon, London

FUJITA, M., KRUGMAN, P και VENABLES, J.A (1999) ‘The Spatial Economy: Cities, regions and international trade’, MIT Press (eds), Cambridge, Massachusetts, London England

HALL T., (1998) ‘Urban Geography’ eds. Routledge, N.Y

PORTER, M.E, (1990) ‘The Competitive Advantage of Nations’, Free Press, New York

STORPER M (1997), The Regional World: Territorial Development in a Global Economy, New York: Guilford Press

 

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Υποχρεωτική γραπτή εργασία (essay) μετά από υπόδειξη της θεματικής από τον υπεύθυνο καθηγητή και υποχρεωτική παρουσίαση αυτής. Ο βαθμός της εργασίας αντιστοιχεί στο 30% επί της τελικής βαθμολογίας.

Τελική γραπτή εξέταση 70% της τελικής βαθμολογίας και 30% εργασία (essay).

Οικονομική του Περιβάλλοντος και των Φυσικών Πόρων (Ε)

Υπεύθυνος Μαθήματος

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Η σχέση του περιβάλλοντος με την οικονομική διαδικασία. Μεθοδολογικό πλαίσιο και ειδικές μέθοδοι οικονομικής αποτίμησης περιβαλλοντικών αγαθών (μέθοδοι κόστους ταξιδιού και ηδονιστικής τιμολόγησης, ανάλυση των μεθόδων υποθετικής αγοράς).

ΣΤΟΧΟΙ MAΘΗΜΑΤΟΣ

Το περιβαλλοντικό πρόβλημα θεωρείται παράγοντας που επιδρά στην κοινωνική ευημερία και σαν τέτοιο αναλύεται. H κατανόηση του ρόλου της επιχείρησης στην δημιουργία περιβαλλοντικών προβλημάτων αποτελεί μία από τις συνιστώσες της ανάλυσης. Το μάθημα θα βοηθήσει τον φοιτητή (φοιτήτρια) να αντιληφθεί την επίδραση της παραγωγής και της κατανάλωσης στο περιβάλλον και να είναι ικανός (-ή) να προτείνει μεθοδολογίες οικονομικής αξιολόγησης του περιβάλλοντος. Οι αρχές που διέπουν τις μεθόδους οικονομικής αποτίμησης του περιβάλλοντος αλλά και δυσκολίες εφαρμογής τους θα αναλυθούν και θα συζητηθούν τόσο θεωρητικά όσο και πρακτικά.

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Α. Βλάχου (2001), Περιβάλλον και φυσικοί πόροι: Οικονομική θεωρία και πολιτική, Τόμος Α’, Εκδόσεις Κριτική

K. Μπίθας (2003), Οικονομική Θεώρηση Περιβαλλοντική Προστασίας, Τυπωθήτω

R. Perman, Yue Ma, J. McGilvray andM. Common (2003), Natural Resource and Environmental Economics, Pearson Addison Wesley, 3rd Edition.

Tietenberg, T. (1997), Οικονομική του Περιβάλλοντος και των Φυσικών Πόρων Τόμοι Α και Β, Εκδόσεις Gutenberg

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

30%: Εργασία 70%: Γραπτές εξετάσεις

Επιχειρησιακή ∆ιαχείριση (Ε)

ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: Λέκτορας Γεώργιος Σταμπουλής

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Η επιχειρησιακή διαχείριση ή διαχείριση λειτουργιών αφορά στην εμβάθυνση στο σχεδιασμό, τον έλεγχο και τη λειτουργία συστημάτων παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών (επιχειρήσεων, μη-κερδοσκοπικών οργανισμών, οργανισμών όπως νοσοκομεία, ΑΕΙ κλπ).. Σκοπός είναι η κριτική κατανόηση των διαδικασιών και δομών που συγκροτούν ένα σύστημα παραγωγής, ώστε να μπορεί να αναλυθεί, να σχεδιασθεί και να ελεγχθεί η συμπεριφορά του. Για να γίνει αυτό απαιτείται η μελέτη να επεκταθεί πέρα από τη μηχανιστική ανάλυση του συστήματος και να κατανοηθεί ότι πρόκειται για συστήματα κοινωνικά δρώντων, από την αλληλεπίδραση των οποίων αναδύεται η συμπεριφορά του συστήματος. Έτσι, η επιχειρησιακή διαχείριση μπορεί να αποτελέσει κρίσιμο εργαλείο για το σχεδιασμό και την υλοποίηση της ευρύτερης επιχειρησιακής στρατηγικής.

ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Tο μάθημα έχει στόχο να αναπτύξει ο σπουδαστής κριτικές αναλυτικές ικανότητες, ώστε να μπορεί να αξιολογήσει και να αντιμετωπίσει κρίσιμα ζητήματα, με τα οποία θα αναμετρηθεί στην πραγματικότητα της παραγωγής. Θέματα όπως σχεδιασμός δυναμικότητας παραγωγής, διαχείριση ποιότητας, μέτρηση αποδοτικότητας και οργάνωσης έργου αναλύονται με απώτερο σκοπό την ενσωμάτωσή τους στις διαδικασίες σχεδιασμού της επιχειρησιακής στρατηγικής.

Με την ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές θα πρέπει να είναι σε θέση να:

  • Να κατανοούν το ρόλο της Επιχειρησιακής διαχείρισης στον τομέα των κατασκευών, της μεταποίησης και των υπηρεσιών.
  • Να αξιολογούν το ρόλο και τη σημασία της Επιχειρησιακής Διαχείρισης.
  • Να αναγνωρίζουν την επιχειρησιακή στρατηγική και το σύστημα διαχείρισης ανθρωπίνου δυναμικού σε ένα οργανισμό.
    • Να αναλύουν κριτικά τις αρχές και παραδοχές με βάση τις οποίες έχει δομηθεί ένα σύστημα επιχειρησιακής διαχείρισης και της συνέπειες των παραπάνω επιλογών.

ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ - ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΑΝΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Εβδομάδα 1η, Εισαγωγή και γνωριμία. Οι λειτουργίες της επιχείρησης και ο ρόλος τους ως παράγων ανταγωνιστικότητας. Η στρατηγική σημασία και οι στόχοι των δραστηριοτήτων και των διαδικασιών

Εβδομάδα 2η Επιχειρησιακή στρατηγική (OperationsStrategy)

Εβδομάδα 3η Σχεδιασμός, Προγραμματισμός και έλεγχος παραγωγικής διαδικασίας: παραδείγματα και σχολές

Εβδομάδα 4η Η δυναμική συμπεριφορά των παραγωγικών συστημάτων ή η συστημική δυναμική της παραγωγής

Εβδομάδα 5η , Ανάπτυξη νέων προϊόντων: η οργάνωση και διαχείριση της καινοτομικής διαδικασίας

Εβδομάδα 6η, Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού

Εβδομάδα 7η Διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας: σύγχρονες προκλήσεις

Εβδομάδα 8η Διαχείριση Ποιότητας και Συνεχής Βελτίωση: Η μάθηση στην παραγωγή

Εβδομάδα 9η Διοίκηση Αλλαγών

Εβδομάδα 10η Εισαγωγή Τεχνολογίας και Διαχείριση Αλλαγής

Εβδομάδα 11η Οργάνωση με βάση το έργο (ProjectBasedOrganisation)

Εβδομάδα 12η.Ανάπτυξη νέας παραγωγής διαδικασίας

Εβδομάδα 13η Ανασκόπηση

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Βασικά εγχειρίδια:

Slacketal. (2006) Διοίκηση Παραγωγής Προϊόντων και Υπηρεσιών, Κλειδάριθμος (Αγγλική έκδοση) Slack, N., Chambers, S. & Johnston, R. (2008) Operationsmanagement, 5thed. FT/Prentice Hall.

Sterman, J. (2000) Business Dynamics: Systems Thinking and Modeling for a Complex World, McGraw-Hill

Αδαμίδης, Ε. (2009) Στρατηγική Διοίκηση Παραγωγής, Κλειδάριθμος

Πρόσθετα Συγγράμματα

Bettley, A. etal. (eds) (2005) Operations Management, A Strategic Approach, Open University/SAGE

Hill, T. (2000) Manufacturing Strategy, Text and Cases, 2nd Ed., Palgrave

Slack, N. and Lewis, M. (2002) Operations Strategy, Financial Times/Prentice Hall

Womack & Jones , Λιτή σκέψη, Κλειδάριθμος

Goldratt, E.M. andJ. Cox (1992) Ο Στόχος: Η διαδικασία της αέναης βελτίωσης στο μάνατζμεντ, Εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα

Γεωργιάδης Π. Ε. (2006) Θεωρία Δυναμικής Συστημάτων, με εφαρμογές στη σχεδίαση και λειτουργία συστημάτων παραγωγής, Εκδόσεις Σοφία, Θεσσαλονίκη

Krajewski, L. & Ritzman, L. (2002) Operations Management: strategy andanalysis. 6thed. PearsonEducation, NewJersey

ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ & ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Η διαδικασία μάθησης βασίζεται στην μέγιστη δυνατή αλληλεπίδραση μεταξύ των φοιτητών και των διδασκόντων.

Στη διάρκεια του μαθήματος οι φοιτητές θα αναλάβουν μικρές ατομικές ή ομαδικές εργασίες και ασκήσεις οι οποίες θα βοηθούν τόσο στην κατανόηση και εμβάθυνση των θεμάτων και εννοιών, όσο και στη διατήρηση ενός «βιώσιμου» ρυθμού μελέτης.

Κάθε φοιτητής θα παρουσιάσει δύο άρθρα από τη διεθνή βιβλιογραφία (γραπτή σύνοψη 300-400 λέξεων και προφορική παρουσίαση).

Στο τέλος του εξαμήνου οι φοιτητές θα υποβάλλουν και θα υποστηρίξουν προφορικά γραπτό δοκίμιο (μέχρι 4000 λέξεις). Απαιτείται η αποδεδειγμένη χρήση τουλάχιστον 20 άρθρων (επισύναψη των άρθρων με την εργασία) από ακαδημαϊκά περιοδικά (βλ. παρακάτω). Απαιτείται προετοιμασία γραπτού κειμένου – έκτασης 5000 λέξεων - με τη μορφή επιστημονικού δοκιμίου.

Πριν το τέλος του εξαμήνου οι φοιτητές θα παρουσιάσουν το θέμα που έχουν επιλέξει, ενδεικτική βιβλιογραφία και ένα άρθρο το οποίο θεωρούν σημαντικό για το δοκίμιο εξαμήνου, ώστε να εξασφαλισθεί η καλύτερη δυνατή προετοιμασία τους.

Η αξιολόγηση των φοιτητών θα γίνεται ως εξής:

- παρουσιάσεις άρθρων 30 %

- γραπτή εξέταση

Καινοτομία και επιχειρηματικότητα (Ε)

Υπεύθυνος Μαθήματος: Λέκτορας Γεώργιος Σταμπουλής

Περίγραμμα μαθήματος

Σκοπός του μαθήματος είναι να δώσει τη δυνατότητα στους φοιτητές να θέσουν σε εφαρμογή της γνώσης τους καθώς και να αποκτήσουν νέες στη διάρκεια της ανάπτυξης ενός πραγματικού επιχειρηματικού σχεδίου. Για το σκοπό αυτό στην πρώτη φάση του μαθήματος οι φοιτητές θα συγκροτούν επιχειρηματικές ομάδες και θα επιλέγουν επιχειρηματική ιδέα, την οποία στη συνέχεια θα αναπτύσσουν. Στη διάρκεια του εξαμήνου θα αναπτύσσονται εξειδικευμένα ζητήματα επιχειρηματικότητας και διαχείρισης καινοτομίας, με άμεση εφαρμογή στο έργο των επιχειρηματικών ομάδων.

Τα κύρια αντικείμενα που θα αναπτύσσονται στο μάθημα θα είναι:

-          Χαρακτηριστικά της καινοτόμου επιχειρηματικότητας

-          Συγκρότηση επιχειρηματικής ομάδας

-          Επιλογή και ανάπτυξη επιχειρηματικού μοντέλου

-          Χωροθέτηση καινοτόμων επιχειρήσεων

-          Ανάπτυξη νέας επιχείρησης (proofofconcept, traction, σενάρια μεγέθυνσης)

-          Στρατηγικής επιχείρησης και συνεργασίες

-          Στρατηγική ανάπτυξης προϊόντος και τεχνολογίας

-          Στρατηγική marketing

-          Οικονομικές προβλέψεις, λογιστικές καταστάσεις

-          Στρατηγική χρηματοδότησης

-          Παρουσίαση επιχειρηματικού εγχειρήματος

Στη διάρκεια του μαθήματος οι ομάδες θα υποστηρίζονται από έμπειρους coaches και θα έρχονται σε επαφή με μέντορες από το δίκτυο της ΜΟΚΕ. To 50% του μαθήματος θα διεξάγεται σε μορφή στούντιο, στο εργαστήριο της ΜΟΚΕ.

Επίσης θα συμμετέχουν σε δράσεις νέας επιχειρηματικότητας (OpenCoffee, Start-upWeekend κλπ.).

Η αξιολόγηση των φοιτητών θα γίνεται βάση του τελικού παραδοτέου επιχειρηματικού σχεδίου, της προφορικής παρουσίασης και υπεράσπισης, της δουλειάς στη διάρκεια του εξαμήνου και των καθηκόντων τους και επιτευγμάτων στο πλαίσιο της ομάδας.

Βιομηχανική Οργάνωση και Πολιτική (Ε)

Υπεύθυνος Μαθήματος: Επίκουρος Καθηγητής Νικόλαος Γ. Τζερεμές

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Το μάθημα της Βιομηχανικής Οργάνωσης & Πολιτικής αποτελείται από διαλέξεις με ιδιαίτερη έμφαση σε εξειδικευμένα θέματα οικονομικής θεωρίας της βιομηχανικής οργάνωσης. Για την παρακολούθηση του μαθήματος συνίσταται οι φοιτητές να έχουν βασικές γνώσεις προπτυχιακού επιπέδου στη θεωρία ολιγοπωλίου, στη θεωρία παιγνίων καθώς και σε βασικές τεχνικές μαθηματικής αριστοποίησης.

Πιο συγκεκριμένα θα αναλυθούν εξειδικευμένα θέματα της θεωρία της επιχείρησης όπως το κόστος συναλλαγής, στρατηγικές κάθετης ολοκλήρωσης, κάθετης διαφοροποίησης και άριστη δομή ιδιοκτησίας. Εν συνεχεία θα αναλυθούν μοντέλα ολιγοπωλίου εστιάζοντας σε εξειδικευμένες περιπτώσεις των υποδειγμάτων ολιγοπωλίου κατά Cournot, Stackelberg, Βetrand και του υποδείγματος του διοπωλίου του Edgeworth. Επίσης και με βάση αυτά τα υποδείγματα θα αναλυθούν διάφορες περιπτώσεις φραγμών εισόδου σε μία αγορά (υπόδειγμα Dixit). Εν συνεχεία ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην θεωρία παιγνίων καθώς και στην ισορροπία κατά Nash με εστίαση στα στατικά μπεϋζιανά παίγνια και στην μπεϋζιανή ισορροπία, καθώς και των εφαρμογών τους στο υπόδειγμα του Cournot. Τέλος θα αναλυθούν τα υποδείγματα της διαφήμισης (Dorfman & Steiner) και τα υποδείγματα χωροθέτησης των οικονομικών δραστηριοτήτων των Hotelling και Salop.

ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Το μάθημα έχει ως απώτερο σκοπό να δώσει στον φοιτητή/φοιτήτρια εκείνα τα εργαλεία οικονομικής ανάλυσης ώστε να είναι σε θέση να δώσει απαντήσεις στα παρακάτω ερωτήματα:

  • Γιατί οι αγορές δομούνται και οργανώνονται με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο;
  • Με πιο τρόπο επιχειρήσεις αναπτύσσουν τις δραστηριότητες τους και την παραγωγής τους στις αγορές;
  • Πως επιτυγχάνονται οι συνθήκες εισόδου-εξόδου σε μία αγορά και ποιοι είναι οι φραγμοί αυτών;
  • Με πιο τρόπο οι επιχειρήσεις διαμορφώνουν την αγορά;
  • Πως αναλύεται η στρατηγική συμπεριφορά των επιχειρήσεων σε μία αγορά;

ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ

Εβδομάδα 1η: Βασικές εισαγωγικές έννοιες και θεωρία της βιομηχανικής οργάνωσης.

Οικονομική ανάλυσης των κλάδων. Αναλύονται οι κυριότεροι δείκτες όπως: συντελεστής συμμετοχής (Location Quitient), συντελεστής εγκατάστασης δραστηριότητας (Coefficient of Location), συντελεστής ειδίκευσης (coefficient of specialization), δείκτης συγκέντρωσης, συντελεστής Florence, συντελεστής συγκέντρωσης Gini, δείκτης Theil, καμπύλη Lorenz, συντελεστής εντροπίας, δείκτης Hannah-Kay και ο δείκτης Herfindahl-Hirschman.

Εβδομάδες 2η & 3η : Θεωρία της επιχείρησης

Μορφές χαρακτηριστικά, βασικά σημεία, χαρακτηριστικά και στόχους για την ανάπτυξη της επιχείρησης. Ανάλυση του κόστους συναλλαγής , προς τα πάνω/προς τα κάτω κάθετη ολοκλήρωση/ διαφοροποίηση (VerticalSeparation, DownstreamIntegration,UpstreamIntegration), άριστη δομή ιδιοκτησίας (optimal ownership structure), καμπύλες οριακού οφέλους και επενδύσεις ιδιοκτησίας, επιπτώσεις διαφορών δομές ιδιοκτησίας.

Εβδομάδες 4η,5η , 6 η & 7η: Θεωρία ολιγοπωλίου

Cournot με δυο επιχειρήσεις και όμοια οριακά κόστη. Cournot με «n» επιχειρήσεις και όμοια οριακά κόστη.Cournot, η γενικευμένη περίπτωση. Υπόδειγμα Cournot με conjectural variations (υποθετικές μεταβολές). Το υπόδειγμα της κυρίαρχης επιχείρησης του Forchheimer. Ανταγωνισμός κατά Betrand. Διαφοροποίηση προϊόντων. Ισορροπία κατά Stackelberg. Ισορροπία Stackelberg με γραμμική ζήτηση και σταθερά οριακά κόστη. Το υπόδειγµα διοπωλίου του Edgeworth. Ανταγωνισµός κατά Cournot υπό ασύµµετρη πληροφόρηση.

Εβδομάδες 8η & 9 η: Θεωρία Παιγνίων

Ισορροπία κατά Nash. Ποσότητες υποπαιγνίων: Ισορροπία κατά Nash. Υπόδειγμα διοπωλίου μέσα από την θεωρία παιγνίων. Διαιτησία τελευταίας προσφοράς. Μικτές στρατηγικές. Ισορροπία Nash σε µικτές στρατηγικές στο υπόδειγµα διοπωλίου του Edgeworth. Στατικά μπεϋζιανά παίγνια και μπεϋζιανή ισορροπία κατά Νash.

Εβδομάδες 10η & 11η: Στρατηγική συμπεριφορά των επιχειρήσεων και αποτροπή εισόδου

Η περίπτωση του παιγνίου κατά Stackelberg. Σταθερών αποδόσεων κλίμακας. Σημαντικότητας οικονομιών κλίμακας. Ποσότητα αποτροπής με γραμμική ζήτηση. Ισορροπία έχοντας οικονομίες κλίμακας. Το μοντέλο του Dixit.

Εβδομάδα 12η: Διαφοροποίηση προϊόντων και ανταγωνισμός

Εξάπλωση προϊόντος (product proliferation). Το υπόδειγμα του Hotelling. Ο κύκλος του Salop. Διαφήμιση: το υπόδειγμα των Dorfman & Steiner. Υποθετικές μεταβολές (conjecturalvariations) στη διαφήμιση (Nerlove & Arrow)

Εβδομάδα 13η:

Παρουσιάσεις, Ερωτήσεις, Ανακεφαλαίωση της ύλης.

Τρόπος και κριτήρια αξιολόγησης:

Ατομική παρουσίαση επιστημονικού άρθρου:   Ποσοστό 15 % του συνολικού βαθμού

Ομαδική Εργασία:                                                 Ποσοστό 25 % του συνολικού βαθμού

Γραπτές Τελικές Εξετάσεις:                                   Ποσοστό 60 % του συνολικού βαθμού

Ενδεικτικά διδακτικά εγχειρίδια

Tirole Jean (1989) The Theory of Industrial Organization, Cambridge, MIT Press.

GravelleHugh και ReesRay (2004) Μικροοικονομική Θεωρία, Τόμος Β, Εκδόσεις Gutenberg (κεφάλαια 15-16 [σελ. 359-411 & σελ. 413-458]).

GibbonsRobert (2009) Εισαγωγή στη Θεωρία Παιγνίων, Εκδόσεις Gutenberg.

Travel Turne Tranzito